Adi\u00f3s, r\u00edos; adi\u00f3s, fontes;
\nAdi\u00f3s, regatos pequenos;
\nadi\u00f3s, vista dos meus ollos:
\nnon sei cando nos veremos.<\/p>\n
Mi\u00f1a terra, mi\u00f1a terra,
\nterra donde me eu criei,
\nhorti\u00f1a que quero tanto
\nfigueiri\u00f1as que prantei,<\/p>\n
prados, r\u00edos, arboredas,
\npinares que move o vento,
\npaxari\u00f1os piadores,
\ncasi\u00f1a do meu contento,<\/p>\n
mui\u00f1o dos casta\u00f1ares,
\nnoites craras de luar,
\ncampani\u00f1as trimbadoras
\nda igresi\u00f1a do lugar,<\/p>\n
amori\u00f1as das silveiras
\nque eu lle daba ao meu amor,
\ncamini\u00f1os antre o millo,
\n\u00a1adi\u00f3s, para sempre adi\u00f3s!<\/p>\n
\u00a1Adi\u00f3s, groria! \u00a1Adi\u00f3s, contento!
\n\u00a1Deixo a casa onde nac\u00edn!,
\ndeixo a aldea que conoso
\npor un mundo que non vin!<\/p>\n
Deixo amigos por extra\u00f1os,
\ndeixo a veiga polo mar,
\ndeixo, en fin, canto ben quero…
\n\u00a1Qu\u00e9n pudera no o deixar…!<\/p>\n
Mais son probe e, \u00a1mal pecado!,
\na mi\u00f1a terra n’\u00e9 mi\u00f1a,
\nque astra lle dan de prestado
\na beira por que cami\u00f1a
\nao que naceu desdichado.<\/p>\n
T\u00e9\u00f1ovos, pois, que deixar,
\nhorti\u00f1a que tanto amei,
\nfogueiri\u00f1a do meu lar,
\narbori\u00f1os que prantei,
\nfonti\u00f1a do caba\u00f1ar.<\/p>\n
Adios, adi\u00f3s que me vou,
\nherbi\u00f1as do campo santo
\ndonde meu pai se enterrou,
\nherbi\u00f1as que biquei tanto,
\nterri\u00f1a que vos criou.<\/p>\n
Adi\u00f3s, Virxe da Asunci\u00f3n,
\nbranca como un seraf\u00edn:
\nl\u00e9vovos no coras\u00f3n;
\nped\u00eddelle a Dios por min,
\nmi\u00f1a Virxe da Asunci\u00f3n.<\/p>\n
Xa se oien lonxe, moi lonxe,
\nas campanas do pomar;
\npara min, \u00a1ai!, coitadi\u00f1o,
\nnunca m\u00e1is han de tocar.<\/p>\n
Xa se oien lonxe, m\u00e1is lonxe….
\nCada balada \u00e9 un dolor;
\nvoume soio, sin arrimo…
\nMi\u00f1a terra, \u00a1adi\u00f3s!, \u00a1adi\u00f3s!<\/p>\n
\u00a1Adi\u00f3s tam\u00e9n, queridi\u00f1a…!
\nAdi\u00f3s por sempre quizais…!
\nD\u00edgoche este adi\u00f3s chorando
\ndesde a beiri\u00f1a do mar.<\/p>\n
Non me olvides queridi\u00f1a,
\nsi morro de soid\u00e1s
\ntantas l\u00e9goas mar adentro…
\n\u00a1Mi\u00f1a casi\u00f1a! \u00a1meu lar!<\/p>\n
(Rosal\u00eda de Castro)<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Adi\u00f3s, r\u00edos; adi\u00f3s, fontes; Adi\u00f3s, regatos pequenos; adi\u00f3s, vista dos meus ollos: non sei cando nos veremos. Mi\u00f1a terra, mi\u00f1a terra, terra donde me eu criei, horti\u00f1a que quero tanto figueiri\u00f1as que prantei, prados, r\u00edos, arboredas, pinares que move o vento, paxari\u00f1os piadores, casi\u00f1a do meu contento, mui\u00f1o dos casta\u00f1ares,\u2026<\/p>\n